ADHD

adhd

Najważniejsze informacje

Wszystkie nasze działania opierają się na otwartości, zaangażowaniu i szczerości, aby każda osoba mogła odnaleźć w nas realną pomoc i wsparcie na każdym etapie swojego życia.

Diagnoza ADHD jest przeznaczona dla dzieci, młodzieży i dorosłych, którzy doświadczają trudności z koncentracją, nadmiernej impulsywności, nadpobudliwości lub problemów z organizacją codziennych obowiązków. To wsparcie dla osób, u których objawy wpływają na funkcjonowanie w szkole, pracy, relacjach czy życiu rodzinnym i które chcą lepiej zrozumieć swoje potrzeby oraz możliwości.

Test MOXO - diagnoza funkcji uwagi i koncentracji

Test MOXO to nowoczesne, komputerowe narzędzie do oceny objawów ADHD, mierzące uwagę, czas reakcji, impulsywność i nadaktywność w warunkach symulujących życie codzienne z użyciem dystraktorów (rozpraszaczy) wizualnych i słuchowych. Test generuje obiektywny, graficzny raport porównujący wyniki pacjenta (dziecka lub dorosłego) z normami wiekowymi, dostarczając cennych danych, które uzupełniają tradycyjną diagnozę kliniczną (wywiady, ankiety) i pomagają w planowaniu terapii. Test może być przeprowadzony zarówno u dzieci jak i dorosłych.

Conners 3 - diagnoza pogłębiona w kierunku ADHD

Conners-3 to to wystandaryzowany wywiad kliniczny przeznaczony do diagnozowania dzieci (od 24 miesiąca wieku umysłowego) oraz dorosłych, składający się z 93 pozycji. Badanie jest kluczowym etapem w diagnozie spektrum autyzmu, polegający na przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu z rodzicem lub opiekunem, a wyniki służą do oceny klinicznej i często są łączone z innymi obserwacjami (np. ADOS-2).

Conners-3 ma formę kwestionariusza i może być stosowane u dzieci w wieku od 6 do 18 lat.

Kwestionariusz przeznaczony jest do samodzielnego wypełnienia i występuje w trzech wersjach: dla rodzica, dla nauczyciela/terapeuty oraz w wersji samoopisowej (odpowiedniej dla dzieci od 8. roku życia).

  1. Wywiad: szczegółowa rozmowa z rodzicami, zebranie informacji o rozwoju dziecka.
  2. Wypełnianie kwestionariuszy: rodzice, nauczyciele i/lub dziecko wypełniają kwestionariusze (samoocena dziecka najszybciej od 8 roku życia).
  3. Obserwacja i diagnoza: psycholog obserwuje dziecko i analizuje wyniki testu na tle norm wiekowych.
  4. Wniosek: rodzice otrzymują opinię psychologiczną wraz z jej omówieniem, która jest podstawą do ostatecznej diagnozy przez psychiatrę dziecięcego. 

Dlaczego diagnoza spektrum autyzmu i ADHD – niezależnie od wieku – jest ważna?

Diagnoza spektrum autyzmu i ADHD jest ważna w każdym wieku, ponieważ pozwala zrozumieć przyczyny trudności i skutecznie planować wsparcie, niezależnie od tego, czy chodzi o dziecko, nastolatka, czy dorosłego. Najważniejsze powody:

Wczesna interwencja i terapia

Im wcześniejsza diagnoza tym szybsza i skuteczniejsza pomoc np. w postaci ukierunkowanej terapii.

Dopasowane wsparcie terapeutyczne

Umożliwia dobranie odpowiednich metod terapii, strategii edukacyjnych (dostosowanie programów nauczania do indywidualnych potrzeb ucznia), pracy czy życia codziennego.

Zrozumienie siebie i swoich potrzeb

Diagnoza wyjaśnia trudności w koncentracji, regulacji emocji, relacjach społecznych czy adaptacji do zmian. W przypadku dzieci i młodzieży, diagnoza umożliwia rodzicom i opiekunom lepsze zrozumienie potrzeb społecznych dziecka np. jego stylu uczenia się.

Poprawa funkcjonowania w szkole, pracy i domu

Pozwala wprowadzić praktyczne rozwiązania ułatwiające organizację, naukę i współpracę. Diagnoza autyzmu jest trudna do przyjęcia dla rodzin i opiekunów osób ze Spektrum Autyzmu, ale jednocześnie daje im narzędzia i wiedzę, która jest niezbędna do zrozumienia i wsparcia swojego dziecka.

Lepsze relacje z otoczeniem

Rodzina, partnerzy i współpracownicy mogą lepiej zrozumieć potrzeby osoby z ADHD lub w spektrum autyzmu. Osoba z diagnozą bardziej świadomie może planować swoją przyszłość, w tym np. wybór ścieżki zawodowej i niezależnego życia.

Akceptacja i pewność siebie

Trafne rozpoznanie pomaga budować poczucie własnej wartości i świadomie korzystać ze swoich mocnych stron.

Wsparcie zdrowia psychicznego i profilaktyka zaburzeń współistniejących

Osoby w spektrum autyzmu są częściej narażone i podatne na rozwój zaburzeń współistniejących m.in. takich jak depresja, zaburzenia lękowe, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne (OCD), zaburzenia odżywiania (częstsze u kobiet w spektrum), narażenie na wiktymizację, hejt i traumę (w tym większe ryzyko PTSD), zaburzenia snu. Diagnoza oraz dobranie odpowiedniego wsparcia zmniejsza ryzyko wystąpienia wtórnych trudności (zaburzeń współistniejących) lub uzyskanie kierunkowego, skutecznego ich leczenia.

© 2026 Podlaskie Stowarzszenie Terapeutów | Wszelkie Prawa zastrzeżone
Projekt i Wdrożenie: ZANAMER.pl - Strony internetowe dla NGO